Κυριακή, 14 Μαΐου 2017

Αφιέρωμα στην Ημέρα της Μητέρας: Η μάνα που μάζευε ελιές.....






                           «Με τη σκάλα στον ώμο, ανάμεσα στις ελιές, επέρασε
                            το φάντασμά της. Ήταν η μάνα μου, τη γνώρισα
                            απ’ το τσεμπέρι της που σάλευε λυμένο, από τα χέρια
                            κι από τη δέσμη του φωτός που απόπνεε το χαμόγελό της.
                            Η ώρα, το χώμα, ο γνώριμος κυματισμός του εδάφους
                            ταίριαζαν με την παρουσία της. Τη φώναξα χωρίς
                            αμφιβολία καμιά. εκείνη με χαιρέτησε
                            μ’ ένα νόημα αέρινο. Πάτησε έπειτα στα νύχια,
                            πήρε ν’ ανυψώνεται. Διάσχιζε τον αέρα
                            προς τον ουρανό, όπως ήταν, με τη σκάλα της.

                           
                            (Κάθε τέτοια εποχή, απλώνει τα λιοπάνια της
                            και τα ξαναμαζεύει. Έρχεται και βοηθάει τη γη.)»





(Νικηφόρου Βρεττάκου, «Η Λιομαζώχτρα» από την ποιητική συλλογή «Το Απογευματινό Ηλιοτρόπιο»




1 σχόλιο:

  1. Κ'αποτε γνώριμη φιγούρα στον μεσογείτικο κάμπο.. Ποια μάνα δεν μαζευε ελιές..

    ΑπάντησηΔιαγραφή