Το ΣΔΟΕ στη μάχη κατά αυθαιρεσιών σε παραλίες και αιγιαλό

ΠΗΓΗ: ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ

Ξεκινούν αυτοψίες σε παραλιακές περιοχές με σκοπό τον εντοπισμό αυθαίρετων παρεμβάσεων και κατασκευών

Στόχος είναι να αντιμετωπιστούν οι περιπτώσεις στις οποίες κέντρα διασκέδασης, μπαρ, εστιατόρια, ξενοδοχεία και άλλες επιχειρήσεις των κλάδων της μαζικής εστίασης, της ψυχαγωγίας και τουρισμού, καταλαμβάνουν παράνομα δημόσιες εκτάσεις.

Τάξη στο χάος που επικρατεί σε χιλιάδες παραλίες της χώρας κατά τους εαρινούς και τους θερινούς μήνες επιχειρεί να βάλει η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Οικονομικών.

Στόχος είναι να αντιμετωπιστούν οι περιπτώσεις στις οποίες κέντρα διασκέδασης, μπαρ, εστιατόρια, ξενοδοχεία και άλλες επιχειρήσεις των κλάδων της μαζικής εστίασης, της ψυχαγωγίας και τουρισμού, καταλαμβάνουν παράνομα δημόσιες εκτάσεις, πέραν αυτών που έχουν εκμισθώσει στις ζώνες του αιγιαλού και της παραλίας, ή εγκαθιστούν αυθαίρετες κατασκευές στις εκτάσεις του αιγιαλού και της παραλίας που έχουν εκμισθώσει, για να εξυπηρετήσουν τις δραστηριότητές τους, παραβιάζοντας του όρους των συμβάσεων που έχουν υπογράψει με τους δήμους ή με το Δημόσιο.

Για την αντιμετώπιση όλων αυτών των προβλημάτων, η ηγεσία του υπουργείου Οικονομικών επιστρατεύει το Σώμα Δίωξης Οικονομικού Εγκλήματος 

Γιατί είναι κρίσιμη αυτή η στιγμή 

για το Μεγάλο Ρέμα;

Σε μια πολύ κρίσιμη στιγμή για το Μεγάλο Ρέμα Ραφήνας, η Κίνηση για την Προστασία και Ανάδειξη του Μεγάλου Ρέματος Ραφήνας  διοργάνωσε στο ξενοδοχείο "ΑΥΡΑ" διεπιστημονική ενημέρωση - ανοιχτή συζήτησημε θέμα "Σώζουμε το ρέμα - Σώζουμε ζωές" 

Σύμφωνα με την εκπρόσωπο της Κίνησης η οποία παρουσίασε το πρόγραμμα και τους ομιλητές της εκδήλωσης :

". . . η στιγμή είναι κρίσιμη, διότι το υπουργείο μεταφορών και υποδομών έχει σχεδιάσει μια επιδρομή στο Μεγάλο Ρέμα καθ' όλο του μήκος του, και σε αυτή τη διαδρομή στην ουσία "ξυρίζει" απο την όποια βλάστηση το Ρέμα (απο τον κάμπο της Παλλήνης , μέχρι την εκβολή του). Ξύνει τη κοίτη και τα πρανή και στην ουσία αντικαθιστά τη φυσική υπόσταση του Ρέματος με σαρζανέτια. Στην ουσία στερεί απο τη φύση τη δυνατότητα που έχει ως ένα βαθμό να απορροφά τα νερά των βροχών... και αντί αυτού εγκαινιάζει μια τεράστια εργολαβία."

Ο Βιολόγος, Εκπαιδευτικός Αντώνης Λαζαρής 

αναφέρθηκε στις "Επιπτώσεις των προτεινομένων έργων στο οικοσύστημα του Μεγάλου Ρέματος Ραφήνας”

Ο Δημήτρης Θεοδοσόπουλος, Αγρονόμος Τοπογράφος Μηχανικός ΕΜΠ, Μελετητής ιστορικού δικτύου ρεμάτων Αττικής (Σύλλογος ΡΟΗ-Πολίτες υπέρ των ρεμάτων), ήταν ο πρώτος που έλαβε το λόγο και αναφέρθηκε στο "Μεγάλο Ρέμα Ραφήνας : η φυσική και ιστορική του τοπογραφία, η οριοθέτηση και η προτεινόμενη διευθέτηση.

Είναι το νερό κοινό αγαθό ή εμπόρευμα;

Χωρίς νερό δεν υπάρχει ζωή στον πλανήτη. 

Αυτή η διαπίστωση οδηγεί αναπόφευκτα σε μία ακόμη: όποιος ελέγχει το νερό, ελέγχει τη ζωή, ελέγχει τα πάντα.

Το νερό αντιμετωπίζεται ως κοινό αγαθό ανά τους αιώνες, από τα αρχαία χρόνια, σε όλους τους πολιτισμούς του κόσμου, και μέχρι σήμερα, σε αρκετά μέρη του πλανήτη.

Το πρώτο βήμα για την ιδιωτικοποίηση του νερού έγινε ιστορικά και σε όλο τον κόσμο όταν η ιδιοκτησία και η διαχείρισή του πέρασε σε κάποια συγκεντρωτική δομή: είτε κεντρικό κράτος είτε τοπικές και περιφερειακές αρχές.

Αυτό σηματοδότησε τη χρησιμοποίησή του για άδικη έμμεση φορολόγηση από τις συγκεντρωτικές δομές ή το άνοιγμα του δρόμου για την ιδιωτικοποίησή του και την αποκόμιση κερδών από εταιρείες.

Ολες ανεξαιρέτως οι ιδιωτικές εταιρείες νερού, παγκοσμίως, λειτουργούν με στόχο τη μέγιστη δυνατή αποκόμιση κερδών. 

Δεν υπάρχει ούτε ένα παράδειγμα που να μη συμβαίνει αυτό.

Τα ΚΑΛΑΝΤΑ και ο ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΗΣ

Τα κάλαντα : ευφρόσυνα τραγούδια, με ευχές και μηνύματα αισιοδοξίας μπροστά στο αύριο 

Τραγουδισμένα από παιδιά, ακόμα καλύτερα!

ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΟΡΔΗΣ

Η αρχή τους χάνεται στο χρόνο, αφού κρατούν από τόσο παλιά που δεν μπορεί να προσδιοριστεί ακριβώς το πότε. Δεν το πολυσκεφτόμαστε, μα είναι κι αυτά, όπως και οι κάθε λογής παραδόσεις, ζωντανή ιστορία, μας μιλούν για το παρελθόν σε γλώσσα αδιάψευστη.

Στην αρχαιότητα τα παιδιά καλωσόριζαν την αρχή του έτους – τότε ήταν τον Μάρτιο – στα τέλη Φλεβάρη με αρχές του Μάρτη με τα χελιδονίσματα, τραγούδια που έλεγαν,

"ΓΙΑ  ΤΑ  ΠΑΙΔΙΑ"

Η αλήθεια είναι πως ακόμα κι εκείνοι που δηλώνουν αμέτοχοι στο κλίμα των εορτών, ή που γκρινιάζουν και μελαγχολούν, κατά βάθος, μέσα σ’ όλους κάτι σιγοκαίει εκεί κοντά στις γιορτές, πες το έξαψη, πες το προσμονή, που κάποτε πέρασε ανεπαίσθητα μαζί με μνήμες των παιδικών τους χρόνων.

Το χρώμα και το ύφος αναλαμβάνουν να δώσουν οι δήμοι, με τα στολίδια και τα λαμπιόνια, τα δέντρα και τις φάτνες,  οι πιο μεγάλοι από αυτούς με τα χριστουγεννιάτικα πάρκα και τα “events”, κάποια στημένα με μεράκι, γούστο και φαντασία, κι άλλα, το πιο συχνό, ρουτινιάρικα και διαχειριστικά. 

Μερικά έως και εκκεντρικά.

Αν το καλοσκεφτούμε, άλλωστε, πολλά από τα έθιμα γύρω απ’ τα Χριστούγεννα δεν έχουν ρίζες Ελληνικές και αυτό που κυρίως τα συντηρεί είναι ο προσδοκώμενος τζίρος των εορτών.

Εμείς πάντως δε θα πάψουμε να λέμε «. . . για τα παιδιά», στην προσπάθεια να δανειστούμε κάτι απ’ τον εύκολο ενθουσιασμό τους, κάτι να κλέψουμε απ’ τα χαμόγελα και τη λαχτάρα τους.

Αν ζητάμε, λοιπόν, κάτι να κάνει τη διαφορά, μέρες που είναι, ίσως αξίζει τον κόπο να το επιδιώξουμε. Μερικές προτάσεις :

Στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών

ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΤΟΥ ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗ ΣΤΟ ΦΕΓΓΑΡΙ 

Από τον θίασο Ηλία Καρελά

Στο Μουσείο της Ακρόπολης εορταστικές εκδηλώσεις για παιδιά

Από το Εθνικό Θέατρο

Δύο θεατρικές παραστάσεις για παιδιά με έργα του Μιχαήλ Έντε

«ΜΟΜΟ»  και

“ΜΑΥΡΕΣ ΤΡΥΠΕΣ”  στη   diaygeia ?

Το θέμα έχει ενδιαφέρον στο βαθμό που μας αφορά.

Και είναι γνωστό πως συχνά φορείς και πρόσωπα του τόπου μας έχουν διαμαρτυρηθεί για τις «αμέλειες» και τις «ελλείψεις» που παρατηρούνται στην υποχρεωτική ανάρτηση των αποφάσεων της Δημοτικής Αρχής και των οργάνων της.

Με αυτού του είδους τις «αμέλειες», ένα πρόγραμμα, που προορίζεται να επιβάλει τη διαφάνεια και το δημοκρατικό έλεγχο στην άσκηση της εξουσίας, μετατρέπεται στην πράξη 

από  διαύγεια  σε  αδιαφάνεια   

με αποτέλεσμα οι ενδιαφερόμενοι,  ή και θιγόμενοι από κάποιες αποφάσεις,  να στερούνται τη δυνατότητα να αντιδράσουν στις προθεσμίες που προβλέπονται.

Οι «μαύρες τρύπες» που συσκοτίζουν τη Διαύγεια

             (από δημοσίευμα του Γιώργου Λιάλιου στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ)  

Αποφάσεις που «ανεβαίνουν» με καθυστερήσεις ημερών ή μηνών.

Αποφάσεις που θυμίζουν... διαβιβαστικά, καθώς λείπουν τα βασικά έγγραφα που τις συνοδεύουν.

Αποφάσεις «φωτογραφίες» εγγράφων, που δεν μπορούν να «ανιχνευθούν» ηλεκτρονικά.

Φορείς ή νομικά πρόσωπα του Δημοσίου που εξαιρούνται με νόμο ή με γνωμοδοτήσεις των νομικών τους τμημάτων, πληροφορίες που «κόβονται» λόγω προσωπικών δεδομένων.

Παρά τη γενική στήριξη της οποίας έχει τύχει η Διαύγεια, το Δημόσιο και ο ευρύτερος δημόσιος τομέας συχνά ανακαλύπτουν τρόπους να την παρακάμψουν ή να την υποβαθμίσουν, άλλοτε από άγνοια και άλλοτε από πρόθεση.

Η Διαύγεια δημιουργήθηκε το 2010 και τέσσερα χρόνια αργότερα «ανακατασκευάστηκε», προκειμένου να αντέξει τον ολοένα και αυξανόμενο όγκο των δημόσιων εγγράφων που δέχεται. Σήμερα 4.637 φορείς αναρτούν περισσότερες από 20.000 αποφάσεις την ημέρα, με τον συνολικό αριθμό τους να φθάνει πλέον τα 26,6 εκατομμύρια σε διάστημα επτά ετών.

ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΑΣ ΡΕΜΑ (ΡΑΦΗΝΑΣ) 

ΚΑΙ Η ΟΡΙΟΘΕΤΗΣΗ ΤΟΥ

Συνεδρίασε χθες 7 Δεκέμβρη η Επιτροπής Διαβούλευσης Σπάτων - Αρτέμιδας 

Φλέγον θέμα η γνωμοδότηση της Επιτροπής για τη Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων του έργου Διευθέτησης και Οριοθέτησης του Ρέματος Ραφήνας



Ο Δήμος Σ-Α έφερε αυτή τη φορά, ύστερα από το ναυάγιο της προηγούμενης σύγκλησης της Επιτροπής Διαβούλευσης πάνω στο ίδιο θέμα,  

το πόνημα της (εθελοντικής) Ομάδας Εργασίας που συνέστησε για να καταγραφούν τα ενδεχόμενα προβλήματα που παρουσιάζει η μελέτη αυτή, κοινωνικά, περιβαλλοντικά και οικονομικά, σε σχέση με την υφιστάμενη κατάσταση της περιοχής, ως έχει σήμερα, αλλά και με τις μελλοντικές προβλέψεις για την περιοχή:

• Οδικός άξονας Σταυρού - Ραφήνας 
• Οδική σύνδεση της βόρειας πύλης του αεροδρομίου με αυτόν 
• Επέκταση του Προαστιακού σιδηρόδρομου προς το λιμάνι της Ραφήνας 
• και βεβαίως η κατασκευή Βιολογικού Κέντρου Επεξεργασίας Λυμάτων (ΚΕΛ) 

Είναι σαφές, κι έχει διατυπωθεί και στη σχετική απόφαση του Συμβουλίου Επικρατείας, πως κανένα από τα παραπάνω έργα δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί χωρίς να γίνουν οι εργασίες που απαιτούνται ώστε να διευθετηθεί το Ρέμα Ραφήνας με τρόπο ασφαλή για τους κατοίκους και τις δραστηριότητές τους (κατοικία, διέλευση, καλλιέργειες), αλλά και την περιβαλλοντική ισορροπία. 

Στην Ομάδα Εργασίας συμμετείχαν δύο μηχανικοί, που κυρίως σήκωσαν το βάρος των τεχνικών επισημάνσεων, αν και για τέτοιας φύσης και έκτασης έργα η συμμετοχή ενός Μηχανικού Περιβάλλοντος θεωρείται απαραίτητη. 



ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ - ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗ ΠΟΥ ΥΠΟΓΡΑΦΗΚΕ 
ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ ΤΩΝ ΜΕΛΩΝ 

της Επιτροπής Διαβούλευσης Σπάτων Αρτέμιδος

Το κείμενο υπογεγραμμένο κατατέθηκε στη Γραμματεία σαν η επικρατούσα άποψη  της Επιτροπής Διαβούλευσης.
Να σημειωθεί 
πως αν και προτάθηκε να πραγματοποιηθεί και ψηφοφορία, η διαδικασία δεν προχώρησε σε διεξαγωγή της. 

Η ΑΤΤΙΚΗ ΤΩΝ ΖΩΓΡΑΦΩΝ (III)



Λ Υ Τ Ρ Α Σ   Ν Ι Κ Ο Λ Α Ο Σ

Το ρεύμα του ιμπρεσιονισμού περνά στην Ελλάδα με  τον Νικόλαο Λύτρα (1883-1927)

κόντρα στην παράδοση του πιστού στον ακαδημαϊσμό της Σχολής του Μονάχου πατέρα του Νικηφόρο Λύτρα

Η " Ομάδα Τέχνη" που δημιουργεί (1917) μαζί με τον Κωνσταντίνο Παρθένη, τον Περικλή Βυζάντιο, τον Θεόφραστο Τριανταφυλλίδη και τον Λυκούργο Κογεβίνα, κηρύσσει τη ρήξη της με τον γερμανικό ακαδημαϊσμό, ενόσω καινούργιοι άνεμοι φυσούν από το Παρίσι.  Στην ομάδα θα συνταχθούν σύντομα ο Κωνσταντίνος Μαλέας, ο Οδυσσέας Φωκάς και ο γλύπτης Μιχάλης Τόμπρος

Η ζωγραφική του Νικόλαου Λύτρα είναι γεμάτη ευφορία και έξαψη για τη ζωή, τα νιάτα, τo φως πάνω στην ελληνική φύση

Το πιο δημοφιλές και ίσως πιο χαρακτηριστικό του έργο 

Το ψάθινο καπέλλο 

Το καλοκαίρι στις δόξες του


Πολλά θέματα από την τοπιογραφία του είναι από την Τήνο, αλλά και αρκετά από την Αττική

Πεντέλη 

ΠΡΙΝ ΠΝΙΓΟΥΜΕ και στα σκουπίδια 
ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΛΠΙΔΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΤΤΙΚΗ;


Σε όλους αναλογεί ένα μερίδιο ευθύνης, σε όλους όσοι παράγουμε απορρίμματα. 

Τελικός υπεύθυνος ο πολίτης, ο δημότης. 

          Πότε όμως είναι υπεύθυνος; 

Όταν ο κεντρικός σχεδιασμός διαχείρισης και οι βαθμίδες της αυτοδιοίκησης έχουν κάνει ό,τι χρειάζεται, του έχουν διαθέσει τρόπους, χώρους, μέσα και ενημέρωση για να λειτουργήσει υπεύθυνα και αποτελεσματικά. 

Μια ενδιαφέρουσα συζήτηση:

Μνημείο προχειρότητας ο αντιπλημμυρικός σχεδιασμός Ραφήνας

Τις δραματικές εικόνες από τις πλημμύρες στη δυτική Αττική ενδέχεται να βιώσουμε ξανά στην ανατολική πλευρά του νομού, καθώς τα παθήματα δεν γίνονται μαθήματα και η ιστορία μπορεί να επαναλαμβάνεται.

Τα έργα που προβλέπεται να πραγματοποιηθούν στο Μεγάλο Ρέμα Ραφήνας που εκβάλλει στην παραλία της πόλης, δίπλα στο λιμάνι, προϊδεάζουν για την έλευση μεγάλου πλημμυρικού επεισοδίου στην ανατολική Αττική και την προξένηση μιας μεγάλης οικολογικής καταστροφής υπό τον μανδύα του… αντιπλημμυρικού σχεδιασμού.

Να γιατί πνίγεται η Μάντρα...

Δημήτρης Θεοδοσόπουλος Τετάρτη, Νοεμβρίου 15, 2017 

Αυτή τη στιγμή (μεσημέρι 15 Νοεμβρίου 2017) η Δυτική Αττική με επίκεντρο την περιοχή της Μάνδρας ζει έναν εφιάλτη. Έναν εφιάλτη που οφείλεται ξεκάθαρα σε 3 παράγοντες:

- Στην ΑΝΙΚΑΝΟΤΗΤΑ των αρμόδιων τοπικών φορέων να αντιμετωπίσουν σοβαρά το πλημμυρικό θέμα της περιοχής,

- Στην ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ της εκάστοτε Περιφερειακής πλειοψηφίας να αντιμετωπίσει το θέμα των ρευμάτων ορθολογικά και όχι εργολαβικά,

- Στην ΕΠΙΛΟΓΗ της εκάστοτε Κυβέρνησης να αντιμετωπίζει διαχρονικά το θέμα των πλημμυρών, με βάση το οικονομικό όφελος των μελών, συνδρομητών και φίλων της.

ΓΙΑ ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗ . . . πώς πάμε;

   

Στον δρόμο της ανακύκλωσης βαδίζουν τα τελευταία χρόνια οι δήμοι της Ελλάδας, άλλοι με πιο γοργά άλλοι με πιο διστακτικά βήματα, υποχρεωμένοι πάντως πλέον να εντείνουν την προσπάθεια, καθώς στη χώρα μας το 81% των απορριμμάτων εξακολουθούν να θάβονται.

Το Αθηναϊκό Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων (ΑΠΕ-ΜΠΕ) είχε πρόσφατα αφιέρωμα στο θέμα, καταγράφοντας  προσπάθειες τοπικών κοινωνιών, το επίπεδο που έχουν φτάσει - άλλοτε ικανοποιητικό άλλοτε όχι - και τις ανάγκες που έχουν για να γίνουν πιο αποτελεσματικές στον συγκεκριμένο τομέα.

Αφορμή στάθηκε το νέο νομοσχέδιο του υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας που προσαρμόζει στην ελληνική νομοθεσία την κοινοτική οδηγία για την εναλλακτική διαχείριση των συσκευασιών και άλλων προϊόντων, καθώς και τη ρύθμιση θεμάτων του Ελληνικού Οργανισμού Ανακύκλωσης.

«Πρωτοπόρος στον τομέα της ανακύκλωσης» μπορεί να χαρακτηρισθεί η Περιφέρεια Κρήτης, με τη Διαδημοτική Επιχείρηση Διαχείρισης Απορριμμάτων (ΔΕΔΙΣΑ) και τον Ενιαίο Σύνδεσμο Απορριμμάτων Κρήτης (ΟΣΔΑΚ) να έχουν αναλάβει δράση. 

Η εμπειρία της Περιφέρειας Κρήτης:

ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΗ : Οριοθέτηση Ρέματος Ραφήνας

Όταν παραβιάζεται η κοινή λογική 

Η συνεδρίαση της Επιτροπής Διαβούλευσης της Τετάρτης 18 Οκτωβρίου 2017 με θέμα “Διευθέτηση – Οριοθέτηση Ρέματος Ραφήνας – Περιβαλλοντικές Επιπτώσεις” εξελίχθηκε εν μέσω έντονων αντεγκλήσεων, χωρίς να καταλήξει σε συγκεκριμένες προτάσεις. Αποφασίστηκε να επανασυγκληθεί μέσα στον Οκτώβριο.

Κάθε λογικός άνθρωπος θα σκεφτόταν πως για να προγματοποιηθεί Διαβούλευση της Δημοτικής Επιτροπής Διαβούλευσης για να εκφράσει τις απόψεις της σε ένα τέτοιο θέμα όπως η «Μελέτη Διευθέτησης – Οριοθέτησης του ρέματος Ραφήνας»

     ·       Και επειδή το θέμα είναι τεχνικής φύσης και οι μετέχοντες στη διαβούλευση είναι αναρμόδιοι να εκτιμήσουν την Μελέτη, αφού στερούνται των τεχνικών γνώσεων 

     ·        Και επειδή άπτεται σαφώς του σχεδιασμού και της υλοποίησης του ΚΕΛ στο Πλατύ Χωράφι, που είναι γνωστό τοις πάσι για το πόσες αντιδράσεις έχει προκαλέσει

θα έπρεπε να ισχύουν οι παρακάτω προϋποθέσεις :

     ·        να έχει αναθέσει ο Δήμος τη σχετική γνωμοδότηση σε ειδικό περιβαλλοντολόγο, ώστε να υπάρχει μια εισήγηση – αξιολόγηση της Μελέτης από πλευράς Δήμου

     ·        και ανάλογα οι μετέχοντες στη Διαβούλευση να έχουν επίσης συμβουλευτεί ειδικό περιβαλλοντολόγο επί της Μελέτης της ΕΥΔΑΠ και της εισήγησης του Δήμου, ώστε να μπορούν να διατυπώσουν κριτικά τις απόψεις τους

Σε κάθε άλλη περίπτωση η σύγκληση Διαβούλευσης για το θέμα αυτό δεν έχει κανένα απολύτως νόημα, εκτός από την απόσπαση συνυπευθυνότητας εκ μέρους της Επιτροπής Διαβούλευσης για τη επιλογή χωροθέτησης του ΚΕΛ στη θέση ΠΛΑΤΥ ΧΩΡΑΦΙ και από την τήρηση μιας κατ’ επίφαση δημοκρατικής διαδικασίας, που τίποτα ουσιαστικό δεν έχει να προσφέρει. 

Η  ΑΤΤΙΚΗ ΤΩΝ  ΖΩΓΡΑΦΩΝ (ΙΙ)

Το πρώτο μέρος του αφιερώματος πρόβαλε τα πολύ χαρακτηριστικά έργα του Κ. Μαλέα (1879-1928) από την Αττική ύπαιθρο και τις ακτές. 

Ο Μαλέας δεν επηρεάστηκε από την επικρατούσα εκείνη την εποχή Σχολή του Μονάχου, μια και έκανε τις σπουδές του στη Γαλλία, όπου ήδη ανθούσε η τότε ανατρεπτική τάση του ιμπρεσσιονικσμού. 

Θα ήταν παράλειψη, παρ' όλα αυτά, αν απέκλειε κανείς όσα προηγήθηκαν στο νεαρό ακόμα Ελληνικό κράτος, από την εποχή της σύστασής του. 

Η βασιλεία του Βαυαρού Όθωνα έστρεψε τους Έλληνες καλλιτέχνες προς το Μόναχο, ενώ η ίδρυση του Σχολείου των Τεχνών (1837), στο οποίο θα διδάξουν Έλληνες και ξένοι καθηγητές, θα ενισχύσει την προτίμηση αυτή. 

Το Μόναχο δεν είναι ο μόνος πόλος έλξης των Ελλήνων - θα μεταβούν επίσης στην Κοπεγχάγη, τις Βρυξέλλες ή το Παρίσι - είναι όμως ο ισχυρότερος και επίσης η πόλη που φιλοξένησε τους περισσότερους σπουδαστές της τέχνης. '

Αμεση και φυσική συνέπεια είναι η διείσδυση των γερμανικών ρευμάτων στην Ελλάδα κατά τη δεύτερη πεντηκονταετία του αιώνα. 

ΟΔΥΣΣΕΑΣ  ΦΩΚΑΣ

Το Μόναχο κρίνεται από πολλούς αυστηρά. Θεωρείται ότι μετέδωσε στους Έλληνες το πνεύμα ενός άγονου ακαδημαϊκού συντηρητισμού, την περίοδο μάλιστα που στο Παρίσι εκαλλιεργείτο η νέα, γεμάτη ζωή, τέχνη του ιμπρεσιονισμού. Σήμερα, όμως, εξίσου άγονη θεωρείται η σχετική συζήτηση. 

NATURA 2000

Λάβαμε πρόσφατα τις φωτογραφίες αυτές:

Το σημείο είναι εύκολα αναγνωρίσιμο, τουλάχιστον για τους ντόπιους. 

Είναι η εκβολή του Ερασίνου ρέματος στη θάλασσα της Βραυρώνας, ούτε 500 μέτρα απ’ τον ναό της Βραυρωνείας Αρτέμιδος. 

Bλέπει κανείς απέναντι και τη μεγάλη ξενοδοχειακή μονάδα του Mare Nostrum. Δυστυχώς, η θέα απ' την πλευρά αυτή περιλαμβάνει και το σκουπίδι ! 

Βουρκάρι.   Νεκρά ψάρια επιπλέουν.

Τί οσμές να αναδύονται στον αέρα από τη ρύπανση αυτή;

Τοξικά απόβλητα;   Δημόσια υγεία;   Περιβάλλον;

Η περιοχή είναι ιδιαίτερα ευαίσθητη περιβαλλοντικά, χαρακτηρισμένη σαν προστατευόμενος υγροβιότοπος, περιοχή NATURA 2000. 

Mε καλαμιώνες, υγρά λιβάδια και αρμυρίκια, με καλλιέργειες στις παρακείμενες εκτάσεις με αμπέλια, κηπευτικά και φυστικιές. 

Για όσους το επισκέπτονται το τοπίο είναι ιδιαίτερο, βρίσκεσαι αλλού!

Σε Δελτίο της Ορνιθολογικής Εταιρείας του 2009 διαβάζουμε το Πρόγραμμα Προστασίας και Ανάδειξης του υγροτόπου Βραυρώνας, ένα μέρος του οποίου είχε τότε ήδη ολοκληρωθεί με τη συνεργασία του Διεθνούς Αερολιμένα Αθηνών και του Δήμου Μαρκόπουλου, βάσει εγκεκριμένων περιβαλλοντικών μελετών.

http://files.ornithologiki.gr/docs/HOS_CONSERVATION%20REVIEW_2009_SC.pdf  
σελ. 44

Με την περιοχή είχε ασχοληθεί στο παρελθόν και ο Συνήγορος του Πολίτη με συγκεκριμένες προτάσεις και προς την Πολιτεία και το τότε ΥΠΕΧΩΔΕ και προς τον Αερολιμένα Αθηνών, του οποίου τα επεξεργασμένα υγρά απόβλητα και τα όμβρια που εξέρχονταν από τη Βόρεια Πύλη του κατέληγαν εδώ, σύμφωνα με Δελτίο Τύπου του Συνήγορου του Πολίτη (2007), όπου και οι αντίστοιχες δεσμεύσεις:

https://www.synigoros.gr/resources/docs/203569.pdf

Να υποθέσουμε πως τα όσα φιλόδοξα προβλέπονταν και προβάλλονταν έχουν πια εγκαταλειφθεί;

Οι σημερινές εικόνες είναι αποκαλυπτικές ενός χρόνιου νοσήματος:  

Εποπτεία ανύπαρκτη !

Οι επιτήδειοι, όποιοι κι αν είναι αυτοί, βρίσκουν και κάνουν, ασύδοτοι.

Εμάς δε μας μένει παρά να καλέσουμε τον Δήμο Σπάτων Αρτέμιδος, τους τοπικούς φορείς, την Ομοσπονδία Συλλόγων Σ-Α να κοινοποιήσουν την απαράδεκτη αυτή εικόνα στους αρμόδιους, Νομαρχία, Υπουργείο Περιβάλλοντος, Ορνιθολογική Εταιρεία, Συνήγορο του Πολίτη και να τους καλέσουν 

Για τοπική αυτοψία  

Για άμεσα μέτρα αποκατάστασης. 

"ΕΞΑΚΟΛΟΥΘΩ ΝΑ ΚΑΤΑΓΓΕΛΛΩ ΤΗ ΔΙΑΦΘΟΡΑ . . ."

Ήταν κάποτε ένα "θαύμα" που το έλεγαν Ανάβρα

                                . . .  μια τυπικά Ελληνική ιστορία

Λέγεται – κι όχι άδικα – πως η Ελλάδα είναι μια χώρα που καταπίνει τα παιδιά της. Μόνο; Μα εδώ, ολόκληρη κοινότητα έπεσε στα δόντια της.

Η Ανάβρα, η κοινότητα της Μαγνησίας που έγινε γνωστή στο Πανελλήνιο, μα κι έξω απ’ τα σύνορα, σαν ένα λαμπρό δείγμα αυτοδιοικητικής αποτελεσματικότητας, όπου αιρετοί με θέληση και όραμα, αξιοποιώντας τους πόρους και παραμερίζοντας τα γνωστά όποια άθλια μικροσυμφέροντα, συναλλαγές και παραγοντισμούς, πρόσφεραν σ’ ένα τόπο και τους κατοίκους του προκοπή και αισιοδοξία, 
Aυτή η Ανάβρα αφέθηκε να ρημάξει. Να έφταιξε η κρίση;   Όχι!   Την κατάπιε ο Καλλικράτης!

Κυνικά, σχεδόν τιμωρητικά. 

Το σχετικό δημοσίευμα και η συνέντευξη του άξιου και επί 16 χρόνια κοινοτάρχη της Ανάβρας Δημήτρη Τσουκαλά στον ιστότοπο menshouse:

Η Ανάβρα προσέλκυσε το ενδιαφέρον όλων των μεγάλων Μ.Μ.Ε. της Ευρώπης, ως πρότυπο μοντέλου ανάπτυξης. Σήμερα, η εγκατάλειψη της προκαλεί θλίψη, σύμφωνα με τον αναμορφωτή της, Δημήτρη Τσουκαλά.

Γράφει ο Δημήτρης Καναβαράκης

Ακουγόταν πολύ καλό για να είναι… ελληνικό,